#3 Waarom ik weg ga van snelle likes en heart-emoji's

Niet zo lang geleden stuitte ik op een instagram post waar stond: “Wij gaan voorgoed van social media af”. In mezelf kwam gelijk die stroom van gedachten op gang die ik al zo vaak heb zien voorbij komen. Want ook ik wil van instagram af, maar heb het niet eerder gedaan omdat ik mezelf heb wijsgemaakt dat ik Instagram MOET hebben om als bedrijf te blijven bestaan.

Maar is die (angst)gedachte waar? Is mijn succes daadwerkelijk afhankelijk van algoritmen? En is dat reden genoeg om op een platform te blijven waar ik niet meer achter sta? Of is het juist een uitnodiging om het tegendeel te bewijzen? En in hoeverre ben ik zelf gekaapt door de hormonale ‘belonings-loop’ van dopamine, cortisol en oxytocine?

Ik had een realisatie die ik niet meer kan ontkennen: Elke keer dat ik iets post op Instagram, geef ik energie aan een toxische plek. De impact van social media op onze mentale en fysieke gezondheid, persoonlijke soevereiniteit én ons milieu is enorm. Als je daar nog aan twijfelt, kijk dan naar documentaires zoals The Social Dilemma en Do You Trust This Computer?.

In feite hebben we de documentaires niet nodig om te zien wat de impact is. Voel het in jezelf en kijk om je heen. Je hoeft alleen maar een ritje te maken in de trein of metro en je bent de uitzondering als je niet verzonken bent in je telefoon. Het is zo’n normaal straatbeeld geworden en toch schrik ik ervan. Of anders gezegd: het raakt me, het maakt me verdrietig. En dan vraag ik me af: wil ik daar onderdeel van zijn?

Het antwoord is nee en deze nee werd bevestigd tijdens een wandeling onlangs over het strand tussen Egmond en Bergen aan Zee. Een jonge zeehond lag even uit te rusten langs de waterlijn toen een wielrenner voorbij kwam fietsen. In het voorbijgaan ziet hij de zeehond, trapt op zijn rem en tovert direct zijn telefoon tevoorschijn om (op ongepaste afstand!) foto’s te maken van het dier. Vervolgens springt hij weer op zijn fiets en vervolgt zijn weg. Geen enkele seconde heeft deze man het moment of het dier bewust in zich opgenomen. Nul verbinding gemaakt. Niets.

Misschien denk je: so what, laat die vent? Het gaat mij niet om die man, hij was slechts een voorbeeld van waar we momenteel staan als mens en maatschappij en dat maakt mij treurig. We dreigen de magie van het leven te missen! Zo’n klein moment was voor mij het laatste zetje.

De impact van social media gaat zoveel verder dan dat moment dat je de app opent. Wanneer ik door de natuur wandel, laat ik mijn telefoon vaak thuis of zet ‘m in flight modus. Goed bezig, denk je dan. Totdat ik me laatst tijdens een boswandeling realiseerde dat ik in gedachten bezig was met het beeld en de tekst van mijn volgende instagram post en daardoor dus niet meer echt aanwezig was in die prachtige natuur. En toen werd het voor mij heel helder: dit wil ik niet! Ik wil het leven echt BELEVEN en elk moment volledig inademen.

Even terug naar die vraag: Is het waar dat mijn praktijk afhankelijk is van social media? Wanneer ik daarop reflecteer, zie ik dat de meeste mensen met mij in contact komen via vrienden, collega’s, cliënten, of ze zijn al jarenlang een relatie of opdrachtgever. Dit heeft niets te maken met likes en comments, maar over echte verbinding en organische groei. Wat helemaal kloppend voelt met de strategie van mijn Human Design, Projector 2/4: het leven nodigt mij uit via anderen.

Het is voor mij ook een vraagstuk geworden over integriteit. Waar sta ik eigenlijk voor? Wat wil ik uitdragen en waar gaat mijn werk over? Ik help mensen om te vertragen, te verzachten, te verbinden, te voelen, compassie en geduld te hebben met zichzelf. Een authentieker, bewuster en liefdevoller mens te worden.

Social media druist tegen dit alles in. Het gaat over instant gratification, performance, quick fix. Onze ziel is hongerig naar echte verbinding. We willen verbonden blijven met onze vrienden en familie. We willen up-to-date blijven. We willen een sense of belonging. En in deze honger zijn we gevoelig voor de verleidingen van social media, die ons een vals gevoel van verbinding geven.

Het is een verslavend systeem dat is ontworpen om onze mentale gezondheid, aandacht, energie en waardigheid te ondermijnen. Een systeem dat ons berooft van tijd door eindeloos scrollen, ons lijf vult met schaamte en onze vreugde steelt door constante vergelijking.

Het bewijs voor de schade die het aanricht stapelt zich op. Om maar even een paar dingen te noemen: Stemmingswisselingen, toegenomen angst, FOMO, slapeloosheid, depressie, isolatie, eenzaamheid, zelfmoord, hersenspoeling, verhoogde stress, minder beweging enz. Dit alles ook nog eens met als gevolg diverse gezondheidsproblemen.

Zijn we bereid onze gezondheid te ondermijnen en de magie van het leven te missen in ruil voor “false belonging”? In ruil voor een paar snelle likes of een heart emoji? En dan heb ik het nog niet eens over gegevens, data, controle, massa-manipulatie, soevereiniteit en de vernietiging van het milieu.

Denk eens aan alle uren die je nu besteedt aan social media en stel je eens voor hoe je die tijd anders zou kunnen besteden? Ik vul hem even in met wat mij vreugde geeft: met mijn honden wandelen, moestuinieren, verbinden met vrienden en familie, een goed boek lezen, dansen, mantra’s zingen, een avondje circling enz.

Alles bij elkaar opgeteld kan ik gewoon niet meer voor mezelf goed praten dat ik nog op social media zit —persoonlijk of met mijn praktijk. En met Vertrouwen als mijn woord voor 2026, mag ik vertrouwen dat ik social media niet nodig heb om te blijven bestaan als bedrijf.

Dus, vanaf vandaag ben ik niet meer actief op facebook en instagram. Het account staat er puur nog als visitekaartje, voor de vindbaarheid.

Wellicht - en dat hoop ik - heeft dit verhaal iets bewogen in jou en overweeg je ook om uit het meedogenloze, uitputtende, ontmenselijkende en destructieve hamsterwiel van ‘je bereik vergroten’ te springen. Als je mensen helpt een vrij en authentiek leven te leiden, vind je vast een manier om het anders te doen, ver weg van de hectiek van social media.

Vond je dit interessant om te lezen of heeft het je geraakt? Schrijf je dan vooral in voor mijn nieuwsbrief. En altijd welkom om mij een persoonlijke mail te sturen via info@ademloes.nl

Liefs,

Marloes

Onderstaand een overzicht van relevante links m.b.t de impact van social media:

• Documentaire The Social Dilemma: https://www.imdb.com/title/tt11464826/?ref_=nv_sr_srsg_0_tt_4_nm_0_in_0_q_Social%20Dilemma

• Documentaire Do You Trust This Computer? https://www.imdb.com/title/tt6152554/

• Ted talk met Carole Cadwalladr, This Is What A Digital Coop Looks Like: https://youtu.be/TZOoT8AbkNE?si=t_m0G8z6srRkor79

• Onderzoek naar de impact van Big Tech datacenters: https://www.theguardian.com/environment/2025/apr/09/big-tech-datacentres-water

• Of deze video die Zuckerberg niet wil dat je ziet: https://youtu.be/DGjj7wDYaiI?si=Tjs9O42uHwVxJODE

• Onderzoek van Stanford: https://law.stanford.edu/2024/05/20/social-media-addiction-and-mental-health-the-growing-concern-for-youth-well-being/

#2 Purpose(lessness)

Purpose. Een populair woord. En er wordt ont-zet-tend veel geld verdiend in de business van het vinden van je purpose. Wat is je purpose en nog uitdagender misschien als je die eenmaal ‘gevonden’ hebt; hoe volg je die?

Er zijn allerlei ‘krachten’ actief om ons ervan te weerhouden die so called purpose na te leven. En met krachten bedoel ik geen krachten buiten onszelf, maar onze eigen schaduwen, de ongeïntegreerde delen, waarmee we onszelf in de weg staan om een authentiek leven te leiden. We vinden het zo gemakkelijk alle omstandigheden de schuld te geven van waar we ons bevinden of hoe we ons voelen, maar het enige dat in de weg staat, zij wij zelf.

Purposelessness komt voort uit de diepste menselijke angst: de angst voor de dood. Het is onze angst voor de dood dat ons leven urgentie geeft en ons motiveert om onze unieke creatieve roeping te volgen. Maar daarvoor moeten we wél eerst die angst onder ogen zien. De meeste van ons doen echter onze uiterste best zich te verschuilen. Sommigen doen alsof de dood niet bestaat, totdat de dood hen uiteindelijk inhaalt en anderen worden juist compleet geconsumeerd door deze angst. In beide gevallen ontnemen we onszelf de mogelijkheid om écht te leven.

In onze moderne wereld, waar overleving een minder directe zorg is, heeft de angst voor doelloosheid de plaats ingenomen van de angst voor de dood. Veel mensen voelen zich gevangen in een systeem en vermijden de zoektocht naar hun ware doel uit angst voor afwijzing of egoïsme. Toch zijn juiste deze persoonlijke dromen van grote waarde voor het geheel. Ervan uitgaande dat ieder mens op aarde een unieke expressie is van consciousness, is elke expressie waardevol en vormen we samen een prachtig geheel.

Every shadow contains a gift. Wanneer we onze innerlijke schaduwen kunnen omarmen, licht op de schaduw schijnen en onze diepste angsten kunnen aankijken, kunnen we onze ware levensdoel manifesteren.

Bovenstaande tekst is puur mijn eigen contemplatie, geïnspireerd op de Gene Keys en niets ervan is DE waarheid. Ik hoor graag wat er in jou opkomt na het lezen, dus stuur gerust een comment.

1# Is slowing down the fastest way home?

Slowing down is the fastest way home… Het liefste maak ik er een bumper sticker van. Zou perfect passen op mijn gele Fiat Panda uit 2003. Vooral sinds ik - tot grote irritatie van de gehaaste medemens - nét iets langzamer dan de toegestane snelheid door mijn hometown Heiloo ‘cruise’, terwijl ik de weg nauwkeurig scan op overstekende egeltjes. Egels, die dappere diertjes, ik heb een groot hart voor ze. Voor alle dieren trouwens, maar daar gaat deze blog niet over, dus terug naar de kracht van pauzeren.

Pauzeren. Geïnspireerd door de Art of Contemplation van Richard Rudd, is ‘pauzeren’ momenteel mijn belangrijkste oefening. Pauzeren is eigenlijk heel gemakkelijk en juist daarom ook weer niet. Als je de natuur observeert, zul je zien dat alle dieren van nature pauzeren. Wij mensen lijken daar wat meer moeite mee te hebben. Voor ons is het echt een oefening, een spier die we regelmatig moeten trainen om het onder de knie te krijgen. Maar er is niets moeilijks aan, het vraagt simpelweg om bewustzijn! Wat voor kwaliteit wil jij uitnodigen in je dag?

Als je de kunst van het pauzeren eenmaal onder de knie hebt, zul je ervaren dat je hele leven (positief) transformeert. Denk bijvoorbeeld eens aan gisteren. Wat voor dag had je? Kun je je bepaalde momenten opnieuw voor de geest halen? Hoe voelde je je aan het einde van de dag? Velen van ons storten aan het einde van de dag volledig in en hebben totaal geen bewustzijn van wat voor dag het eigenlijk was. Wanneer je leert om meer pauzes in te lassen gedurende de dag, gebeurt er iets merkwaardigs: het voelt alsof er meer tijd en ruimte in je dag ontstaat. Huh? Wat?

Door te pauzeren, verandert je perspectief en ontstaat er meer geduld en kalmte. In plaats van geleefd te worden, ga je je een fundamentele waarheid herinneren: wanneer je tegen de stroming in zwemt, raak je uitgeput. Terwijl wanneer je mee gaat met jouw eigen natuurlijke, harmonieuze ritme, ontstaat er een efficiëntie om je heen die je met forceren nooit en te nimmer zult kunnen bereiken.

Wat een paradox! Des te meer we pauzeren, hoe meer ruimte er ontstaat in ons leven! Met andere woorden, des te vaker we pauzeren, een adempauze nemen, des te meer ruimte we gaan ervaren in ons leven en des te helderder onze gedachtes zijn. We kunnen dan beslissingen maken vanuit een heldere, kalme mind. En vooral: we geven onszelf het cadeau om de magie van het leven te ervaren!

Hoe te starten met deze practice? Begin simpeler dan simpel: zucht een eind weg! Gedurende de dag las je zoveel mogelijk momenten in dat je even een keer heel diep inademt door je neus, om vervolgens lekker uit te zuchten door je mond. Op de inademing adem je nieuwe delicious levensenergie in en op die uitademing laat je alles even helemaal los.

Binnenkort meer over de kracht van pauzeren.

Voor nu, geniet van de ZUCHT.